1. hăruspex — Lewis & Short
hăruspex (ar-), ĭcis, m.Sanscr. hirā, entrails; Gr. xola/des, xordh/; cf. hariolus,
Georg Curtius Gr. Etym. p. 202 sq.,
haruspices mitte omnis,Plaut. Am. 5, 2, 2:
quid enim habet haruspex, cur pulmo incisus etiam in bonis extis dirimat tempus et proferat diem?Cic. Div. 1, 39, 85; cf. id. N. D. 1, 20, 55:
Etrusci haruspices,id. Div. 2, 35, 75; cf. id. Leg. 2, 9, 21; Gell. 4, 5, 5:
cum haruspices ex tota Etruria convenissent,Cic. Cat. 3, 8, 19:
Tyrrhenae gentis haruspex,Ov. M. 15, 577:
quem (annum) saepe ex prodigiis haruspices respondissent bello civili cruentum fore,Sall. C. 47, 2; cf.:
C. Mario per hostias dis supplicanti magna atque mirabilia portendi haruspex dixerat,id. J. 63, 1:
dum sacra secundus haruspex Nuntiet,Verg. A. 11, 739:
signaque ferre jubent: retinet longaevus haruspex Fata canens,id. ib. 8, 498; Macr. S. 3, 5, 1:
qui de salute principis vel de summa rei publicae haruspices consulit, cum eo qui responderit, capite punitur,Paul. Sent. 5, 21, 3. Cf., on the haruspices, O. Müll. Etrusk. 2, p. 6 sq.—
utinam patriae sim vanus haruspex, etc.,Prop. 3, 13 (4, 12), 59:
Armenius vel Commagenus,Juv. 6, 550.