immiscĕo — Lewis & Short
immiscĕo (inm-), scŭi, xtum, or stum, 2 (archaic
semina farinae,Col. 11, 3, 5; 12, 20, 3; 12, 38, 6 sq.:
vos meorum militum corpori immiscui,Curt. 10, 3, 10:
elephanti per modica intervalla agmini immixti,id. 8, 12, 7:
manus manibus,Verg. A. 5, 429:
summis ima,Ov. M. 7, 278:
sin maculae incipient rutilo immiscerier igni,Verg. G. 1, 454:
immixta corporibus semina,Lucr. 3, 393; cf. id. 1, 877:
immixtus castris hostium,Vell. 1, 2, 1:
mediis se immiscuit armis,Verg. A. 11, 815; cf.:
feminas metus turbae virorum immiscuerat,Liv. 22, 60, 2:
se nubi atrae,Verg. A. 10, 662.—
vestis immiscet cutem,Sen. Herc. Oet. 829.—
turbae servientium,Tac. Agr. 4, 40:
turbae sacricolarum,id. H. 3, 74:
manipulis,id. Agr. 28:
cur immisceri sibi in cavea patres plebem nollent,Liv. 34, 54, 6:
equites se peditibus,id. 31, 35, 5:
ita se immiscuit mediis,id. 39, 31, 8:
se hostibus,id. 9, 36, 4:
veteribus militibus,id. 40, 38, 11; 7, 12, 4; 3, 50, 10:
vadimus immixti Danais,Verg. A. 2, 396:
se alienae familiae venali,Quint. 7, 2, 26; cf.:
se pavonum gregi,Phaedr. 1, 3, 7.—
caelestibus immisceri,Sen. ad Helv. 1, 8:
si virtuti se voluptas immiscuisset,id. Vit. Beat. 7, 2; id. Ep. 87, 27:
vera falsis,id. ib. 90, 29:
sic enim vitia virtutibus inmixta sunt,id. ib. 114, 12:
non fugienda petendis Immiscere,Hor. S. 1, 2, 76:
quibus necessitudinibus immiscere te mihi parem,Tac. A. 4, 40 fin.:
immixtaque vota timori,Ov. H. 6, 73:
nec parvis periculis immixtus,Tac. H. 4, 85.—
sortem fortunae regnique sui cum rebus Romanis,Liv. 45, 14, 3 (dub. Weissenb. ex conj. miscuisset).—
fero et contionibus et comitiis se immiscere,Liv. 34, 2, 1; cf.:
ne adfinitatibus, ne propinquitatibus immisceamur,id. 4, 4, 6:
ne Philippus rebus Graeciae immisceretur,id. 27, 30, 5:
cum se immiscuissent colloquiis montanorum,Liv. 21, 32, 10:
Fidenati bello se jam ante immiscuerant,id. 5, 8, 6:
se negotiis alienis,Dig. 3, 5, 3 fin.:
se bonis hereditariis,Gai. Inst. 2, 163.