1. immūtābĭlis — Lewis & Short
immūtābĭlis (inm-), e, adj.2. in-mutabilis,
esse causas immutabiles easque aeternas,Cic. Fat. 12, 28; so,
immutabilis et aeterna res,id. Rep. 3, 2:
nec magis immutabile ex vero in falsum,id. Fat. 9, 18:
res (with stabilis),id. Univ. 3:
comprehensio (with stabilis),id. Ac. 2, 8, 23:
spatia,id. N. D. 2, 19, 49:
eadem ratio, quae fuit futuraque, donec res eaedem manebunt, inmutabilis est,Liv. 22, 39, 10:
necessitas,Quint. 2, 13, 1:
pondus verborum (with grave),Stat. Th. 1, 212.— Comp.:
concordi populo nihil esse immutabilius, nihil firmius,Cic. Rep. 1, 32.—Adv.: immūtābĭlĭter, unchangeably, Dig. 45, 1, 99, § 1; App. de Mundo, p. 74.