impossĭbĭlis — Lewis & Short
impossĭbĭlis (inp-), e, adj.2. inpossibilis,
I impossible (post-Aug.):
impossibile aut potius infinitum est,Quint. 5, 10, 18:
impossibilia aggrediantur,id. 5, 13, 34:
nihil impossibile arbitror,App. M. 1, p. 111:
ut Herculi quasi impossibile imperaverit, ut, etc.,Just. 2, 4; App. Dogm. Plat. 3, p. 38:
impossibile est, ut alveus fluminis publici non sit publicus,Dig. 43, 11, 1 med.:
condicio,Gai. Inst. 3, 98.