incrēdŭlĭtas — Lewis & Short
incrēdŭlĭtas, ātis, f.incredulus,
I disbelief, incredulity (post-class.).
I In gen., App. M. 1, p. 111, 18.—
II Esp., religious disbelief, incredulity, Cod. Th. 16, 8, 19; Paul. Nol. Carm. 6, 95:
venit ira Dei super filios incredulitatis,Vulg. Col. 3, 6 al.