jējūnus — Lewis & Short
jējūnus, a, um, adj.kindr. to Sanscr. yam, refrenare, cohibere; intens. yanyam, Bopp. Gloss. p. 276, a,
in scenam qui jejunus venerit,Plaut. Ps. prol. 12:
sic expletur jejuna cupido,hunger, Lucr. 4, 876; so,
jejuna aviditas,Plin. 10, 3, 3, § 8:
misera ac jejuna plebecula,Cic. Att. 1, 16, 11:
cum quidem biduum ita jejunus fuissem, ut, etc.,id. Fam. 7, 26, 1:
canis,Hor. Epod. 5, 23:
jejuna fessaque corpora,Liv. 21, 55.—Of inanimate things:
lupus jejunis dentibus acer,Hor. Ep. 2, 2, 29:
Cerberus jejuno sono,with hungry howlings, Prop. 4 (5), 5, 4.
tam jejuna fames?so extreme, Juv. 5, 10:
pullus ad quem volat mater jejuna,id. 10, 232:
odium,i. e. on an empty stomach, id. 15, 51:
saliva,fasting spittle, Plin. 28, 4, 7, § 35.—
vilem jejunae saepe negavit aquam,Prop. 3, 13 (4, 14), 18.—
corpora suco jejuna,Lucr. 2, 845:
ager,Cic. Verr. 2, 3, 37, § 84:
glarea,Verg. G. 2, 212:
pars jejunior humi,Col. 2, 4, 7.—
summaque jejunā sanie infuscatur arena,Verg. G. 3, 493.—
ut quosdam nimis jejuno animo et angusto monerem uti, etc.,Cic. Phil. 14, 6, 17:
pusillus animus atque ipsā malevolentiā jejunus atque inanis,id. Fam. 2, 17, 7.—
solivaga cognitio et jejuna,Cic. Off. 1, 44, 157:
frigida et jejuna calumnia,id. Caecin. 21, 61:
jejunum hoc nescio quid et contemnendum,id. Fam. 15, 17:
aliquid humile et jejunum,id. ib. 3, 10, 7.—
si quis aut Antonium jejuniorem, aut Crassum fuisse pleniorem putet,Cic. de Or. 3, 4, 16:
Theodorus, in arte subtilior, in orationibus jejunior,id. Brut. 12, 48.—With gen., Cic. Or. 40:
concertatio verborum,id. de Or. 2, 16, 68; Quint. 1, 4, 5; 10, 2, 17 al.—
divitiarum avidi ac jejuni,Just. 38, 6, 8:
pecunia,Val. Max. 4, 4, 9.—Adv.: jējūnē, meagrely, dryly, jejunely, without ornament or spirit:
jejune et exiliter disputare,Cic. de Or. 1, 11, 50; Plin. Ep. 1, 20, 20; Gell. 19, 3:
agere,Cic. Ac. 2, 35, 112.—Comp.:
dicere jejunius,Cic. Fin. 3, 5, 17; id. Att. 12, 21, 1.