jŏcŭlus — Lewis & Short
jŏcŭlus, i, m.dim.jocus,
I a little jest or joke (a favorite word of Plautus):
per joculum et ludum oblectare aliquem,Plaut. Truc. 1, 2, 11; usu. in abl. manner:
joculo dicere aliquid,to say a thing in jest, id. Merc. 5, 4, 33:
Egone te joculo modo ausim dicto aut facto fallere?id. Most. 3, 3, 20; id. Rud. 3, 4, 24.—
II Concr.: jŏ-cŭli, ōrum, m., toys, playthings, Vitr. 4, 1, 9.