lautĭa — Lewis & Short
lautĭa (in Plutarch lau/teia, Quaest. Rom. 45; old form: dautia quae lautia dicimus et dantur legatis hospitii gratia, Paul. ex ōrum, n.lautus, v. lavo fin.,
Fest. p. 68 Müll.),locus inde lautiaque legatis praeberi jussa,Liv. 28, 39, 19; 30, 17, 14; 33, 24, 5; 35, 23, 11; 42, 6, 11; 42, 19, 6.—
equum illum hospitium, ac loca lautia mihi praebiturum,id. ib. 3, p. 140, 33; Sid. Ep. 8, 12 fin.; Serv. Verg. A. 8, 361.