lectŭlus — Lewis & Short
lectŭlus, i, m.dim.id.,
qui sese illa ipsa nocte me in meo lectulo interfecturos pollicerentur,Cic. Cat. 1, 4, 9:
philosophi in suis lectulis plerumque moriuntur,id. Fin. 2, 30, 97:
a ducenda uxore sic abhorret, ut quicquam libero lectulo neget esse jucundius,single, id. Att. 14, 13:
testis mihi lectulus,Juv. 9, 77.—
statuite hic lectulos,Plaut. Pers. 5, 1, 6:
lectuli Puniciani,Cic. Mur. 36, 75.—
in full, lectulus matrimonialis,Quint. Decl. 1, 13.