lībĕrātor — Lewis & Short
lībĕrātor, ōris, m.id.,
I a freer, deliverer, liberator:
patriae liberatores,Cic. Phil. 1, 2, 6:
urbis,Liv. 1, 60:
nostri liberatores,Cic. Att. 14, 12, 2:
liberator suus,Liv. 6, 14: scortorum, * Plaut. Pers. 3, 3, 14.—
In apposition: liberator populus,Liv. 35, 18 fin.—So as an epithet of Jupiter (like *zeus e)leuqe/rios):
libare se liquorem illum Jovi liberatori,Tac. A. 15, 64; 16, 35.—So in eccl. Lat. freq. of God:
refugium meum ac liberator meus,Vulg. Psa. 17, 3.—
II Transf.:
liberator ille populi Romani animus,Liv. 1, 56.