1. măgus — Lewis & Short
măgus, i, m., and măga, ae, f., = ma/gos.
ei magos dixisse, quod genus sapientum et doctorum habebatur in Persis,Cic. Div. 1, 23, 46; 1, 41, 90; id. Leg. 2, 10, 26; id. N. D. 1, 16, 43 al.:
Augur, schoenobates, medicus, magus, omnia novit,Juv. 3, 77;
App. d. Dog. 1, 3, p. 186: nam si (quod ego apud plurimos lego), Persarum linguā magus est, qui nostrā sacerdos, etc.,id. Mag. 25, p. 290, 20.—