mălĕdĭcus — Lewis & Short
mălĕdĭcus, a, um, adj.maledico,
conviciator maledicus,Cic. Mur. 6, 13:
homines,Auct. Her. 2, 8, 12:
maledicum esse in aliquem,Quint. 4, 1, 10. —Transf., of inanim. and abstr. things:
civitas,Cic. Fl. 28, 48:
lingua,Val. Max. 8, 9, 2:
sermo,id. 7, 2, 6.—Hence, adv.: mă-lĕdĭcē, in a slanderous manner, abusively, scurrilously:
maledice contumelioseque dicere,Cic. Off. 1, 37, 134; so,
maledice ac maligne loqui,Liv. 45, 39, 16.