mălĕvŏlens — Lewis & Short
mălĕvŏlens (mălĭvŏl-), entis, adj.male-volens,
est miserorum ut malevolentes sint,Plaut. Capt. 3, 4, 51:
ingenium,id. Bacch. 4, 3, 4.—Sup.:
malevolentissimae obtrectationes,Cic. Fam. 1, 7, 7; 1, 9. 17.—As subst.: mălĕvŏlens, entis, m., a spiteful person, an enemy:
jam meo malost quod malevolentes gaudeant,Plaut. Stich. 2, 2, 67:
(manu) malam rem mittunt malevolentibus,id. Ps. 4, 2, 49.