manceps — Lewis & Short
manceps, ĭpis, m.manus-capio,
I a purchaser of any thing at a public auction, a renter, farmer, contractor, etc. (syn.: redemtor, exactor).
I Lit.: manceps dicitur, qui quid a populo emit conducitve, quia manu sublata significat se auctorem emptionis esse: qui idem praes dicitur, Paul. ex Fest. p. 151 Müll.:
postremo ne in praedae quidem societate mancipem aut praedem ... reperire potuisti,Cic. Dom. 18, 48:
si res abiret ab eo mancipe, quem ipse apposuisset,contractor for building, Cic. Verr. 2, 1, 54, § 141:
hominis studiosissimi nobilitatis manceps fit Chrysogonus,the purchaser, id. Rosc. Am. 8, 21:
mancipes a civitatibus pro frumento pecuniam exegerunt,the contractors with the government, farmers, id. Div. in Caecil. 10, 33; id. Dom. 10, 25:
nullius rei neque praes neque manceps,Nep. Att. 6, 3:
aliquis praevalens annonam flagellet,i. e. a forestaller, speculator, Plin. 33, 13, 57, § 164:
sutrinae,a keeper of a stall, id. 10, 43, 60, § 122; Plin. Ep. 3, 19:
operarum,one who hires laborers to let them out again, Suet. Vesp. 1;
itinera fraude mancipum et incuria magistratuum interrupta,a farmer of the revenue, farmer-general, Tac. A. 3, 31:
VIAE APPIAE,Inscr. Orell. 3221.—
II Transf.
A A surety, bondsman, bail, = praes:
ego mancipem te nihil moror,Plaut. Curc. 4, 2, 29.—*
B One who hires people to applaud:
conducti et redempti mancipes,Plin. Ep. 2, 14, 4.—*
C The owner, proprietor, or possessor of a thing:
deus et manceps divinitatis,Tert. Apol. 11.—
D A master, chief: carceris, i. e. jailer, Prud. stef. 5, 345; Tert. de Spect. 10.