nāvĭgĭum — Lewis & Short
nāvĭgĭum, ii, n.navigo,
navigia facere,Cic. N. D. 2, 60, 152:
navigium dissolutum, vel potius dissipatum,id. Att. 15, 11, 3:
probum navigium,id. Ac. 2, 31, 100:
luculentum,id. Att. 16, 4, 4:
in eodem velut navigio participem esse periculi,Liv. 44, 22:
Deucalion navigio montem ascendit,Juv. 1, 82.—
in omnes navigii dies,Dig. 45, 1, 122; ib. 43, 12, 1 med (but not Lucr. 5, 1006; v. Lachm. and Munro ad loc.).