nŏtābĭlis — Lewis & Short
nŏtābĭlis, e, adj.nota,
rara et notabilis res,Plin. Ep. 7, 6, 1:
id est notabilius,Quint. 8, 3, 22:
illud notabile ex diversis,id. 8, 5, 5:
notabilis introitus,Tac. Agr. 40:
cunctis,Juv. 6, 374:
magna ista et notabilis eloquentia,Tac. Or. 40.—
turpitudine notabiles,Dig. 3, 1, 5:
si quid in pejus notabile est,Quint. 1, 3, 1:
quae imperitis quoque ad reprehensionem notabilia videntur,id. 9, 4, 33:
eo notabilior caedes fuit, quia filius patrem interfecit,Tac. H. 3, 25.—
aspice nobilissimarum civitatum fundamenta vix notabilia,Sen. Ira, 1, 2, 3.—
digitis hominum nutibusque notabilis,App. M. 11, p. 784 Oud.—Hence, adv.: nŏtābĭlĭter, remarkably, notably; perceptibly:
quaedam frequentius et notabiliter usurpavit,Suet. Aug. 87:
expalluit notabiliter,Plin. Ep. 1, 5, 13:
gaudium eminuit,id. ib. 5, 17, 5.—Comp.:
notabilius turbare,Tac. H. 1, 55:
aliquem odisse,Quint. Decl. 17.