LOGOI

The corpus record — Latin

ostium

ostium · n

a door

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 94 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. ostĭum — Lewis & Short

ostĭum, ii, n.kindred with Sanscr. oshtha, labium; Slav. ūsta, the same; cf. os,

I a door (class.; cf.: porta, janua, fores, valvae).
I Lit.: omnia istaec auscultavi ab ostio, Plaut. Merc. 2, 4, 9: observare, id. Mil. 2, 3, 81: rectum ostium, the front-door (cf. posticum), Plaut. Mil. 2, 3, 58 Brix ad loc.: aperire, to open, Ter. Heaut. 2, 3, 35: operire, to shut, id. Phorm. 5, 3, 33: obserare intus, to bolt, id. Eun. 4, 6, 25: obdere pessulum ostio, id. ib. 3, 5, 55: concrepuit ostium a Glycerio, id. And. 4, 1, 58: inscribat aliquis arse verse in ostio, Afran. ap. Fest. p. 18 Müll.: ostium limenque carceris, Cic. Tusc. 5, 5, 13: aperto ostio dormire, id. Rosc. Am. 23, 65: quaerere ab ostio, id. de Or. 2, 68, 276: exactio ostiorum, doortax, id. Fam. 3, 8, 5; v. 2. ostiarius, III.: sepulcri, Dig. 43, 23, 11.—
II Transf., a mouth, an entrance of any kind: Acheruntis ostium in nostrost agro, Plaut. Trin. 2, 4, 124: aperto ex ostio Alti Acheruntis. Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37: sacra Inferni ostia, Verg. G. 4, 467; id. A. 6, 109: ne in rimis areae grana oblitescant, et ostia aperiant muribus ac formicis, entrances, Varr. R. R. 1, 51, 1: portūs, Cic. Verr. 2, 4, 53, § 118: fluminis, mouth, id. Phil. 2, 11, 26; Liv. 24, 40; 44, 6; 44, 45; cf. Rhodani, Caes. B. C. 2, 1: Tiberinaque ad ostia venit, Ov. M. 15, 728; cf. Verg. A. 1, 13: Oceani, i. e. the Strait of Gibraltar, Cic. Imp. Pomp. 12, 33; Mel. 3, 9, 3.—Fig.: ego sum ostium ovium, Vulg. Johan. 10, 7.

2. Ostium — Walde–Hofmann

Ostium (ó- inschr., austism CIL. I? 2216), -i n. „Eingang, Türe; .Flu&imündung* (seit Plaut. [vel- Hafenstadt Ostia, -ae], rom. [à-], ebenso östiolum n. „Türchen“* seit Colum. fü-), östiärius ,Pfórtner* seit Varro [4-, Ernout RPh, 58, 313; auch Rangbezeichnung, Domaszewski Germania 1,175; vgl. östiäria seit Itala; vgl. noch ostittim seit Cic., östätor Gl): von ös „Mund“ — russ. dstyje „Mündung“, vgl. lit. uostas, … — [Walde–Hofmann, s.v. Ostium, p. 1134]

Where it came from

  • Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch Treated in Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch s.v. Ostium (scan p. 1134; entry #1918). Root candidates: *ous-, *mun-, *scrosd-.

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.