pălūdātus — Lewis & Short
pălūdātus, a, um, adj.,
virgines,Fest. p. 329 Müll.—Hence, a soldier:
qui invident stipendia paludatis,Sid. Ep. 5, 7. —
cum proficiscebamini paludati in provincias ... consules vos quisquam putavit?Cic. Pis. 13, 31; cf. id. Sest. 33, 71; id. Att. 4, 13, 2:
Pansa noster paludatus a. d. III. Kalend. Jan. profectus est,Cic. Fam. 15, 17, 3:
ut paludati (consules) exeant,Caes. B. C. 1, 6, 6:
non paludati, sine lictoribus,Liv. 41, 10:
praesedit paludatus,Suet. Claud. 21; cf. Tac. A. 12, 56:
cumque paludatis ducibus,Juv. 6, 399; cf. Cic. Verr. 2, 5, 13, § 31:
aula, i. e.,imperial, Claud. VI. Cons. Hon. 596.