pā^trĭmōnĭum — Lewis & Short
pā^trĭmōnĭum, ii, n.pater,
lauta et copiosa,Cic. Rab. Post. 14; id. Fl. 36, 89:
amplum et copiosum,id. Rosc. Am. 2, 6:
expellere aliquem e patrimonio,id. ib. 50, 147:
patrimonio ornatissimo spoliari,id. Sull. 20, 58:
naufragium patrimonii luculentissimi,id. Phil. 12, 8, 19:
patrimonia effundere,id. Off. 2, 15, 54:
devorare,id. Phil. 2, 27, 67:
eripere patrimonium alicui,id. Sest. 52, 111:
amplificare,Col. 1 prooem. § 7; Aug. Mon. Ancyr. et saep.; Juv. 14, 116; Gai. Inst. 2, 1; 3, 42. —
in populi Romani patrimonio,Cic. Phil. 2, 39, 101:
ut plebem tribus suis patrimoniis deleniret,id. Mil. 35, 95:
Mucius quasi patrimonii propugnator sui,inheritance, id. de Or. 1, 57, 244:
paterni nominis,id. Dom. 58, 146.