paupĕro — Lewis & Short
paupĕro, āvi, ātum, 1, v. a.pauper,
boni viri me pauperant, improbi alunt,Plaut. Ps. 4, 7, 27; Titin. ap. Non. 157, 9; cf. Varr. ib. 11:
defectio civium pauperatorum,Sid. Ep. 6, 12.—
dominum pretio,id. Mil. 3, 1, 134: aliquem cassā nuce, Hor. S. 2, 5, 36: luna pauperata luminibus, Firm. Math. 1, 2.