2. quō-mŏdŏ — Lewis & Short
quō-mŏdŏ, or quō mŏdŏ (in tmesi:
I quo tu me modo voles esse,
Plaut. Cist. 1, 1, 48; Curt. 6, 4, 14), adv., in what manner, in what way, how.
I Interrog.: Quomodo? Quantum poposcerit Apronius?
Cic. Verr. 2, 3, 10, § 25: Maecenas quomodo tecum?
Hor. S. 1, 9, 43: quomodo palam factum est verbum istud?
Vulg. Exod. 2, 14: at scin, quo modo tibi res se habet?
Plaut. Aul. 1, 1, 8: cum fratre, an sine eo cum filio, an quomodo?
Cic. Att. 8, 3, 5.—
B In exclamations: quomodo se venditant Caesari!
Cic. Att. 8, 16, 1: quomodo mortem filii tulit!
id. Lael. 2, 9.—
II Rel.: non meminisse nos ratus, quomodo trecentos Philippos vilico dederis,
Plaut. Poen. 3, 1, 54: haec negotia quomodo se habeant, ne epistula quidem narrare audeo,
Cic. Fam. 2, 5, 1: quomodo homines non inepti loquuntur,
id. ib. 7, 5, 3: quo modo nunc se istorum artes habent,
id. de Or. 2, 32, 140: se aliquam rationem inituros, quomodo ab Hispanis sumant,
Liv. 23, 48.—
B Esp. corresp. to sic, in what manner, in the same manner, even as: et quo modo hoc est consequens illi, sic illud huic. Cic. Tusc. 5, 7, 18: quo modo in omni vită praecipitur, sic,
id. Off. 1, 38, 136.—
III Indef. for quocumque modo, in whatever way: quo modo potuissem, te convenissem,
Cic. Fam. 5, 20, 1 (B. and K. ex conj. quoquo modo).