rĕ-mănĕo — Lewis & Short
rĕ-mănĕo, mansi, 2, v. n.,
ita sermone confecto, Catulus remansit, nos ad naviculas nostras descendimus,Cic. Ac. 2, 48, 148; id. Cat. 1, 3, 7 (opp. discessus):
qui per causam valetudinis remansit,Caes. B. C. 3, 87:
in castris Pompei,id. ib. 3, 97:
cubito remanete presso,Hor. C. 1, 27, 8:
quid fugis? O remane,Ov. M. 3, 477 (opp. deserere) et saep.:
mulieres nostrae Romae remanserunt,Cic. Att. 7, 14, 3:
Romae,Caes. B. C. 1, 33; 3, 83:
in exercitu,Cic. Off. 1, 11, 36:
in Galliā,Caes. B. G. 4, 8:
ad urbem cum imperio,id. ib. 6, 1:
domi,id. ib. 4, 1:
apud aliquem,id. ib. 4, 15 fin.:
ferrum ex hastili in corpore remanserat,Nep. Epam. 9, 3:
qui tam pauci remanserint,Just. 11, 4, 4.—
at manet in vitā, cui mens animusque remansit,Lucr. 3, 402; 1, 246:
expone igitur primum animos remanere post mortem,Cic. Tusc. 1, 12, 26:
equos eodem remanere vestigio adsuefaciunt,Caes. B. G. 4, 2; cf.:
vestigia antiqui officii remanent,Cic. Rosc. Am. 10, 27; cf.:
quorum usque ad nostram memoriam disciplina navalis et gloria remansit,id. Imp. Pomp. 18, 54:
in duris remanentem rebus amicum,persevering, constant, Ov. Tr. 1, 9, 23:
specie remanente coronae,id. M. 8, 181:
remanentes spicas,the remaining ears, Vulg. Lev. 19, 9:
si ulla apud vos memoria remanet avi mei Masinissae,Sall. J. 24, 10:
id nomen (i. e. hostis) a peregrino recepit et proprie in eo, qui arma contra ferret, remansit,Cic. Off. 1, 12, 37; Quint. 1, 6, 32:
vobis aeterna sollicitudo remanebit,Sall. J. 31, 22:
ne quam contumeliam remanere in exercitu victore sinat,would suffer to cleave to the army, id. ib. 58, 5:
ne quid ex contagione noxae remaneret penes nos,Liv. 9, 1:
quod est oratori necessarium, ab iis petere necesse est, apud quos remansit,Quint. 12, 2, 8:
si quid antiqui remanet tibi vigoris,Sen. Med. 41:
ne qua materia seditionis remaneret,Just. 11, 5, 2:
solum se de cohorte Alexandri remansisse,id. 17, 2, 2.—
quarum (sublicarum) pars inferior integra remanebat,Caes. B. G. 7, 35:
quae (potentia senatūs) gravis et magna remanebat,Cic. Rep. 2, 34, 59; Vell. 2, 123, 2:
nec cognoscenda remansit Herculis effigies,Ov. M. 9, 264.