LOGOI

The corpus record — Latin

sagina

sagina · f

a stuffing

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 15 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. săgīna — Lewis & Short

săgīna, ae, f.kindr. with sa/ttw, to stuff full, to cram; v. sagmen,

I a stuffing, cramming, fattening, feeding, feasting.
I Lit.
A In abstr. (class.): anserum, Varr. R. R. 3, 10, 1; Col. 6, 27, 9; 8, 14, 11: gallinarum, Plin. 10, 50, 71, § 140: cochlearum, id. 9, 56, 82, § 174: vaccarum. Vulg. Ecclus. 38, 27: dies noctesque estur, Bibitur, neque quisquam parsimoniam adhibet: sagina plane est, Plaut. Most. 1, 3, 79: in saginam se conicere, id. Trin. 3, 2, 96: qui multitudinem illam non auctoritate sed sagina tenebat, * Cic. Fl. 7, 17; cf. Tac. H. 2, 71.—
B In concr.
1 Food, nourishment (postAug.).
a Lit.: gladiatoria sagina, Tac. H. 2, 88; cf., of gladiators' food, Prop. 4 (5), 8, 25. temulentus et sagina gravis, Tac. H. 1, 62: stomachum laxare saginae, Juv. 4, 67: sagina viva, i. e. small fish with which larger ones were fed, Varr. R. R. 3, 17, 7; cf. Plin. 9, 6, 5, § 14: ad saginam idonea, Col. 8, 9, 4: ferarum, Suet. Calig. 27: minuere saginam, Nemes. Cyn. 166: ad saginam pristinam revocare, to natural food, Veg. 2, 45, 3: bestiarum, App. M. p. 148, 27.—
b Transf.: herbae viridis coma dulciore saginā roris aut fluminis, rich nourishment, Pall. 7, 3 Mai: quemadmodum forensibus certaminibus exercitatos et quasi militantes reficit ac reparat haec velut sagina dicendi, nourishment of oratory, Quint. 10, 5, 17.—*
2 A fatted animal: este, effercite vos, saginam caedite, kill the fatted beast, Plaut. Most. 1, 1, 62.—
II Meton., fatness produced by much eating, corpulence (postAug.): saginam corporis ex nimiā luxuriā contraxit, Just. 21, 2, 1: sagina ventris non homini sed beluae similis, id. 38, 8, 9: qui colorem fuco et verum robur inani saginā mentiuntur, Quint. 2, 15, 25: nimio tendis mole saginam, Aus. Ephem. 1, 8: ursam quae ceteris saginā corporis praevalebat, App. M. 4, p. 149, 7.

2. sagina — Walde–Hofmann

sagina, -ae f. „Mast, Nahrung, Fett, Futter“ (seit Plaut., rom. (neben *saginum]; aaginó, -äre ,müste* seit Vatro, saginüriwum „Mastort“ Varro, sagtnätiö „das Mästen* seit Plin., saginator , Müster* Gl., saginätus „gemästet“ und saginätum n. ,Mástung* seit Itala): Herkunft unklar; s. Vanidek 290, Wharton Et. lat. s. v., Muller Ait. Wb, 396 (Lw., falls nicht zu sagitta oder gr. odrrw), Pisani Italica 16 (zu arm. … — [Walde–Hofmann, s.v. sagina, p. 1369]

In the wild

6 of 21 attestations shown.

Where it came from

  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. sagina (scan p. 612; entry #10034).
  • Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch Treated in Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch s.v. sagina (scan p. 1369; entry #2370).

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.