sălūbrĭtas — Lewis & Short
sălūbrĭtas, ātis, f.salubris.
hostiarum exta, quorum ex habitu atque ex colore tum salubritatis, tum pestilentiae signa percipi,Cic. Div. 1, 57, 131:
amoenitatem hanc (sc. hujus loci) et salubritatem sequor,id. Leg. 2, 1, 3;
so of places,id. Agr. 2, 35, 95; Varr. R. R. 1, 4, 3 sq.; Suet. Tib. 11; Auct. B. G. 8, 52; cf.:
aquarum,Liv. 42, 54 fin.; Tac. A. 12, 66; Plin. 5, 16, 15, § 72:
nemorum,id. 37, 10, 77, § 201:
caeli,Col. 1, 3, 1; Plin. 37, 12, 77, § 201; Plin. Ep. 8, 1, 3:
vinorum,Plin. 14, 6, 8, § 64 et saep.:
salubritatis indicium,id. 31, 3, 22 init.—In plur.:
de salubritatibus in moenium collocationibus,Vitr. 5, 3, 1.—
salubritas et quasi sanitas Atticae dictionis,the healthy vigor and soundness, as it were, of Attic speech, id. Brut. 13, 51 (cf. id. Or. 26, 90).—
quae ad requiem animi aut salubritatem corporum parentur,Tac. A. 2, 33:
veterem illam formam salubritati magis conduxisse,id. ib. 15, 43:
sensim toto corpore salubritas percipi potuit,Curt. 3, 6, 16:
haec remedia salubritatem faciunt,Col. 6, 4, 2.— In plur.:
Socrates dicitur salubritates corporis retinuisse,Gell. 2, 1, 5:
dicunt morbos salubritatesque circumire,Censor. 18, 7.