sēpărātĭo — Lewis & Short
sēpărātĭo, ōnis, f.id.,
sui facti ab illā definitione separatio,Cic. Inv. 2, 18, 55:
distributione partium ac separatione,id. de Or. 3, 33, 132:
congregatio criminum accusantem adjuvat, separatio defendentem,Quint. 7, 1, 31:
nominum idem significantium (opp. congregare, and corresp. to disjunctio),id. 9, 3, 45:
animi et corporis in morte,Gell. 2, 8, 7:
tamquam eā separatione ad caedem destinarentur,Tac. H. 4, 46.—