sē-păro — Lewis & Short
sē-păro, āvi, ātum, 1, v. a.2. paro,
I to disjoin, sever, part, divide, separate (class. and freq., esp. in the trop. sense; cf.: divido, dirimo, disjungo, secludo).
I Lit.
(a) With ab:
senatoria subsellia a populari consessu,Cic. Corn. Fragm. 12, p. 449 Orell.:
separat Aonios Oetaeis Phocis ab arvis,Ov. M. 1, 313:
Asiam ab Europā,Plin. 4, 12, 26, § 87:
separandos a cetero exercitu ratus,Curt. 7, 2, 35.—
(b) With abl. (poet.):
Seston Abydenā separat urbe fretum,Ov. Tr. 1, 10, 28:
separat (spatium) aethere terram,Luc. 4, 75; 9, 524;
natura nos ceteris separatos animalibus sola homines fatetur,Diom. 275 P.—
(g) With simple acc., Cic. Agr. 2, 32, 87; cf.:
nec nos mare separat ingens,Ov. M. 3, 448:
in ipsis Europam Asiamque separantis freti angustiis,Plin. 9, 15, 20, § 50;
equitum magno numero ex omni populi summā separato,Cic. Rep. 2, 22, 39:
Thessalorum omnis equitatus separatus erat,separated, divided, Liv. 42, 55 fin., Dig. 34, 2, 19, § 2.—Pass.:
ut corpora gentis illius separata sint in alias civitates, ingenia vera solis Atheniensium muris clausa existimes,Vell. 1, 18, 1.—
II Trop., to treat or consider separately; to distinguish, except.
(a) With ab:
multi Graeci a perpetuis suis historiis ea bella separaverunt,Cic. Fam. 5, 12, 2:
cogitatione magis a virtute potest quam re separari,id. Off. 1, 27, 95, suum consilium ab reliquis separare, Caes. B. G. 7, 63 fin.:
ob separata ab se consilia,Liv. 23, 20, 4:
nihil est, quod se ab Aetolis separent,id. 38, 43, 12:
orato rem, quem a bono viro non separo,Quint. 2, 21, 12;
saepe a figuris ea (vitia) separare difficile est,id. 1, 5, 5.—
(b) With simple acc.:
separemus officium dantis testes et refellentis,Quint. 5, 7, 9:
miscenda sit an separanda narratio,id. 4, 2, 101; cf. id. 12, 2, 13; cf.:
virtus ipsa, separatā utilitate,Cic. Tusc. 4, 15, 34: oratio ac vis forensis, ut idem separetur Cato, ita universa erupit sub Tullio, ut, etc., i. e. if Cato again be excepted (shortly before:
praeter Catonem),Vell. 1, 17, 3.—Hence, sēpărātus, a, um, P. a., separated, separate, distinct, particular, different.
(a) With ab:
quaestiones separatae a complexu rerum,Quint. 5, 8, 6. —
(b) With abl.:
(animalia) separata alienis,Vell. 1, 16, 2.—
(g) Absol.:
ista aliud quoddam separatum volumen exspectant,Cic. Att. 14, 17, 6; so Cic. Verr. 2, 1, 17, § 45 Zumpt N cr.:
neutrum vitiosum separatum est, sed compositione peccatur,Quint. 1, 5, 35:
quid separata, quid conjuncta (verba) exigant,id. 8, 3, 15:
eorum nullum ipsum per se separatum probo,Cic. Rep. 1, 35, 54 Mos. N. cr.:
privati ac separati agr: apud eos nihil est,Caes. B. G. 4, 1; cf.:
separatae singulis sedes et sua cuique mensa,Tac. G. 22:
separati epulis, discreti cubilibus,id. H. 5, 5:
(exordium) separatum, quod non ex ipsā causā ductum est, nec,Cic. Inv. 1, 18, 26: tu (Bacchus) separatis uvidus in jugis (i. e. remotis), distant, remote, Hor C. 2, 19, 18.—Comp.:
intellectus,Tert. Anim. 18 fin.—Sup. does not occur. —Hence, * adv.: sēpărātē, separately, apart:
separatius adjungi,Cic. Inv. 2, 51, 156.