tortŭōsus — Lewis & Short
tortŭōsus, a, um, adj.tortus.
est autem (alvus) multiplex et tortuosa,Cic. N. D. 2, 54, 136:
loca,id. ib. 2, 57, 144:
serrula,id. Clu. 64, 180:
per tortuosi amnis sinus flexusque,Liv. 27, 47, 10:
serpens,Vulg. Isa. 27, 1: coluber, id. Job, 26, 13.—Comp.:
quiddam tortuosius,Plin. 11, 46, 106, § 255.—
tortuosum genus disputandi,Cic. Ac. 2, 31, 98:
visa quaedam tortuosa et obscura,id. Div. 2, 63, 129:
ingenium,id. Lael. 18, 65:
res anxiae et tortuosae,Gell. 13, 11, 4.—Sup.:
quis aperit tortuosissimam istam et implicatissimam nodositatem?Aug. Conf. 2, 10. —*
rusci radix bibitur in tortuosiore urinā,i. e. in strangury, Plin. 21, 27, 100, § 173.—* Adv.: tortŭōsē, crookedly, tortuously:
procedat serpens,Tert. adv. Valent. 4, 43 fin.