vendĭtor — Lewis & Short
vendĭtor, ōris, m.vendo,
ut ne quid omnino, quod venditor novit, emptor ignoret,Cic. Off. 3, 12, 51:
gemmarum,Cod. Just. 12, 58, 12, § 3; Varr. R. R. 3, 5, 6; Dig. 18, 1 sq.: librorum, Schol. Cruq. ad Hor. Ep. 1, 20, 3; cf. Gell. 5, 4, 1.—