vĕnĕrābĭlis — Lewis & Short
vĕnĕrābĭlis, e, adj.veneror.
venerabilis vir miraculo litterarum ... venerabilior divinitate credita Carmentae matris,Liv. 1, 7, 8:
magnos quidem illos ac venerabiles,Quint. 12, 1, 18:
dives,Hor. S. 2, 5, 14:
donum,Verg. A. 6, 408:
partes eloquentiae (with sacrae),Tac. Or. 10.—
senatus in deum,Val. Max. 1, 1, 15:
verba erga deos,id. 2, 4, 4.