1. venter — Lewis & Short
venter, tris, m.perh. for gventer; cf. Gr. gasth/r; Sanscr. gatharas.
alvus, abdomen),Plin. 11, 37, 82. § 207; Cels. 7, 16; Varr. R. R. 2, 7, 4; Cic. Div 2, 58, 119.— Plur., Mart. 13, 26, 1; Plin. 9, 50, 74, § 157. —
ventri operam dare,id. Ps. 1, 2, 43; id. Pers. 1, 3, 18; Hor. S. 1, 6, 128; 2, 8, 5; id. Ep. 1, 15, 32; Juv. 3, 167; 11, 40:
proin tu tui cottidiani victi ventrem ad me adferas,i. e. an appetite for ordinary food, Plaut. Capt. 4, 2, 75: vivite lurcones, comedones, vivite ventres, ye maws, for ye gluttons, gormandizers, Lucil. ap. Non. 11, 8.—In partic.:
ventrem facere,to have a passage at stool, Veg. Vet. 3, 57.—
homines in ventre necandos Conducit,Juv. 6, 596.—
tumidoque cucurbita ventre,Prop. 4, 2, 23 (5, 2, 43); Verg. G. 4, 122:
lagonae,Juv. 12, 60:
concavus tali,Plin. 11, 46, 106, § 255:
parietis,Dig. 8, 5, 17:
aquae ductus,Vitr. 8, 7.