vĕtĕrātor — Lewis & Short
vĕtĕrātor, ōris, m.veteratus,
in causis privatis satis veterator,Cic. Brut. 48, 178:
in litteris,Gell. 3, 1, 5.—
acutus, versutus, veterator,Cic. Fin. 2, 16, 53; id. Rep. 3, 16, 26:
quid hic vult veterator sibi?Ter. And. 2, 6, 26; id. Heaut. 5, 1, 16; Cic. Off. 3, 13, 57; 3, 32, 113; Gannius ap. Fest. p. 369.—