vexātĭo — Lewis & Short
vexātĭo, ōnis, f.vexo,
partus,Plin. 28, 19, 77, § 253:
minima pomorum,Petr. 60:
ipsā enim vexatione constringitur (arbor) et radices certius figit,Sen. Prov. 4, 16.—
nisi agitetur (virtus), nisi assiduā vexatione roboretur, non potest esse perfecta,Lact. 3, 29, 26.—
corporis,Cic. Tusc. 4, 8, 18:
vulneris,Liv. 21, 48, 7:
cum omni genere vexationis processerunt,id. 44, 5, 8:
viae,Col. 1, 3, 3:
stomachi,Plin. 31, 6, 35, § 68:
dentes sine vexatione extrahere,id. 32, 7, 26, § 79:
ut virgines Vestales ex acerbissimā vexatione eriperem,Cic. Cat. 4, 1, 2:
vexatio direptioque sociorum,id. ib. 1, 7, 18:
per vexationem et contumelias,Liv. 38, 59, 9:
multā cum vexatione,Curt. 5, 4, 21:
sine magnā vexatione,id. 6, 5, 13.—