1. dētrīmentum — Lewis & Short
dētrīmentum, i, n.detero,
so opp. emolumentum,Cic. Fin. 1, 16, 53:
nostro incommodo detrimentoque doleamus,id. Brut. 1, 4:
afferre,to occasion, cause, Caes. B. C. 1, 82, 2; Nep. Att. 2, 3; cf.:
magna inferre,Caes. B. C. 2, 2 fin.:
importare,Cic. de Or. 1, 9, 38: accipere, to suffer, in gen., id. de Imp. Pomp. 6, 15; id. Phil. 5, 12, 34; esp. to suffer defeat in battle, Caes. B. G. 5, 22, 3; 5, 53, 6; 6, 1, 3 et saep.: capere, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 2; cf.
the foll., and facere,Cic. Verr. 2, 4, 9; Nep. Cato 2 fin.; Sen. Tranq. 11 med.:
acceptum sarcire,Caes. B. C. 1, 45, 2; 3, 67, 2; cf.
reconcinnare,id. ib. 2, 15 fin.:
in bonum vertere,id. ib. 3, 73 fin., et saep.:
animae suae detrimentum pati,loss, ruin, Vulg. Matt. 16, 26:
detrimentum sui facere,id. Luc. 9, 25.—
videant consules (dent magistratus operam, provideant, etc.), ne quid respublica detrimenti capiat (accipiat),Caes. B. C. 1, 5, 3; 1, 7, 4; Cic. Mil. 26, 70; id. Cat. 1, 2; id. Fam. 16, 11, 3; Liv. 3, 4 fin.—