glōrĭor — Lewis & Short
glōrĭor, ātus, 1,
vellem equidem idem posse gloriari quod Cyrus,Cic. de Sen. 10, 32:
ut de me ipso aliquid more senum glorier,id. ib. 23, 82:
in eum haec gloriantem impetum facit,Liv. 1, 12, 9.—With direct object (post-class. and rare; cf. Weissenb. ad Liv. 27, 17, 10;
Krebs, Antibarb. p. 502): rem ineptam,Vop. Procul. 12, 8: victorem Pacorum. Just. 42, 4, 11.— Hence also in the gerundive:
beata vita glorianda et praedicanda et prae se ferenda est,Cic. Tusc. 5, 17, 50; cf.: est in aliqua vita praedicabile aliquid et gloriandum ac prae se ferendum, ib. § 49.—
gloriare evenisse ex sententia?Ter. Heaut. 4, 5, 18:
is mihi etiam gloriabitur, se omnes magistratus sine repulsa assecutum?Cic. Pis. 1, 2:
omnes provincias se peragrasse,id. de Or. 2, 64, 258:
in eo multum gloriari, se, etc.,id. Rep. 1, 6:
seque alterum fore Sullam, inter suos gloriatur,Caes. B. C. 1, 4, 3: se tenebras offudisse judicibus gloriatus est, Quint. 2, 17, 21; Hor. Epod. 11, 23.—With a rel.clause:
gloriatus est expergefactae somno Caesoniae, quantum egisset, dum ca meridiaret,Suet. Calig. 38.—
nominibus veterum gloriantur,Cic. Or. 50, 169:
quibus rebus gloriemini in vobis,id. Lig. 7, 20:
quod sua victoria tam insolenter gloriarentur,Caes. B. G. 1, 14, 4:
hic etiam gloriatus sit occiso malo cive,Quint. 3, 6, 93; 11, 2, 22:
ut nulla re magis gloriarentur quam decepto per indutias rege,Liv. 42, 47, 1.—
secundis rebus nostris, duos consules ab nobis sub jugum missos,Liv. 23, 42, 7.— With two ablat.:
socero illo,in him as father-in-law, Ov. M. 6, 176.—(e) With de:
de tuis divitiis intolerantissime gloriaris,Cic. Vat. 12, 29:
de misera vita gloriari,id. Fin. 3, 8, 28:
de M. Catone, de Ti. Corunciano, etc.,id. Planc. 8, 20.—(z) With in:
non pudet philosophum in eo gloriari, quod, etc.,Cic. Tusc. 1, 21, 48: nobis quoque licet in hoc quodammodo gloriari (shortly before with an object-clause), id. Off. 2, 17, 59:
in virtute recte gloriamur,id. N. D. 3, 36, 87.—(h) With adversus:
sed ne adversus te quidem ego gloriabor,Liv. 22, 39, 16.— (q) Absol.:
licet mihi, Marce fili, apud te gloriari, ad quem et hereditas hujus gloriae pertinet,Cic. Off. 1, 22, 78:
tu ipse mihi gloriari videbare,id. Fin. 2, 16, 51:
ut jure quisquam glorietur,id. ib. 4, 18, 50:
dicitur eo tempore glorians apud suos Pompeius dixisse, etc.,Caes. B. C. 3, 45, 6:
defendendi haec causa, non gloriandi loquor,Cic. Cael. 19, 45:
ait ipse de se, nec mentitur in gloriando,id. Brut. 18, 71:
(Domitia) haud negatura immo etiam gloriatura,Suet. Tit. 10 fin.—P. a.: glōriātus, a, um, boastful; comp.:
gloriatior,Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 2, 16.—Adv.: glōrian-ter, exultingly (late Lat.): duci ad carcerem, Ps.-Aug. ad Fratr. Erem. 4.