grātŭlātĭo — Lewis & Short
grātŭlātĭo, ōnis, f.id.,
I a manifestation of joy; a wishing joy, congratulation; a rejoicing, joy (class.).
I In gen., constr. usu. with gen. or absol.:
nuntiatur mihi, tantam isti gratulationem esse factam, ut, etc.,Cic. Verr. 1, 8, 21:
gratulationes habere,id. Mil. 35, 98:
unius diei,id. Pis. 3, 7:
laudis nostrae gratulatio tua,id. Att. 1, 17, 6: quam (imaginem parentis sui) paucis ante diebus laureatam in sua gratulatione conspexit, during the congratulations made to him (on account of obtaining the consulship), id. Mur. 41, 88:
cum gratulatione ac favore ingenti populi,Liv. 4, 24, 7:
inter gratulationes amicorum,Suet. Ner. 6:
(signum Dianae) in suis antiquis sedibus summa cum gratulatione civium et laetitia reponitur,Cic. Verr. 2, 4, 34, § 74; cf.:
quanta gratulatio consecuta est!id. Fl. 39, 98:
hic parenti suo ... solatio in laboribus, gratulationi in victoria fuit,id. Mur. 5, 12.—
II (Acc. to gratulor, II.) A religious festival of joy and thanksgiving, a public thanksgiving (= supplicatio, obsecratio):
gratulatio, quam tuo nomine ad omnia deorum templa fecimus,Cic. Fam. 11, 18 fin.:
is supplicationem mihi decrevit ... qui quaestori gratulationem decrevit,id. Cat. 4, 5, 10; cf.:
ceteris bene gestā, mihi uni conservatā re publicā gratulationem decrevistis,id. ib. 4, 10, 20:
diis immortalibus non erat exigua eadem gratulatio,id. Prov. Cons. 11, 26:
gratae nostrae diis immortalibus gratulationes erunt,id. Phil. 14, 3, 7:
tum patefacta gratulationi omnia in urbe templa,Liv. 30, 40, 4 Weissenb. (al patuere, facta gratulatione):
civitatem in supplicationibus ac gratulationibus esse,id. 8, 33, 20.