īlĭcet — Lewis & Short
īlĭcet, adv.i, root of īre, and licet; cf. scilicet and videlicet; lit., one may go; hence,
at the end of funeral ceremonies,id. ib. 6, 216 and 231.—
ilicet: Quid hic conterimus operam frustra?Ter. Phorm. 1, 4, 30; id. Heaut. 5, 2, 20:
ilicet parasiticae arti maxumam malam crucem,the parasite's art may go and be hanged, Plaut. Capt. 3, 1, 9 Brix.—
ilicet, mandata eri perierunt,Plaut. Am. 1, 1, 182; cf.:
actum est, ilicet, me infelicem et scelestam,id. Cist. 4, 2, 17; id. Curc. 1, 3, 30, Ter. Eun. 1, 1, 9:
ilicet, desine, jam conclamatum est,id. ib. 2, 3, 56:
ilicet, vadimonium ultro mihi facit,Plaut. Epid. 5, 2, 19.—
fugit ilicet ocior Euro, Speluncamque petit,Verg. A. 8, 223:
ilicet ignis edax summa ad fastigia vento Volvitur,id. ib. 2, 758:
ilicet obruimur numero,id. ib. 2, 424; Tib. 2, 6, 15 (dub.; Müll. si licet); Stat. Th. 1, 92.