LOGOI

The corpus record — Latin

immo

immo

rather, on the contrary

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 197 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. immo — de Vaan

immo 'rather, on the contrary' [ptcle. introducing the correction of a preceding statement, giving a negative answer to a question] (Naev.+) Pit, *imm6(C). PIE *im-moH? IE cognates: Hit. immo 'truly, indeed', CLuw. immo, HLuw. imci [adv.] 'indeed'. Etymology uncertain. Semantically, an abl.sg. *imd to imus 'lowest, last5 would be a good candidate, but the scansion as immo would be irregular. Could it be due to the … — [de Vaan, s.v. immo, p. 314]

2. immo — Lewis & Short

immo, incorrectly written īmoperh. sup. form from in, with ending mo; cf.: summus, primus; hence,

I on the contrary, no indeed, by no means, or yes indeed, by all means (more commonly contradicting or essentially qualifying what precedes; but never, like minime, as an independent negative, being regularly accompanied by a clause defining the meaning; v. Krebs, Antibarb. p. 551).
I Lit.
A In gen.: Tr. Etiam fatetur de hospite? Th. Immo pernegat, Plaut. Most. 3, 1, 19: An. Ubi? domin'? Ch. Immo apud libertum Discum, Ter. Eun. 3, 5, 60: Do. Hae quid ad me? To. Immo ad te attinent, Plaut. Pers. 4, 3, 27: De. Faciat, ut voles. Nau. Immo ejus judicio permitto omnia, Ter. Phorm. 5, 8, 54; id. Heaut. 4, 3, 28.—Esp., in a reply extending or amplifying the preceding thought (cf.: potius, quin potius): expedies? nempe ut modo? D. Immo melius spero, Ter. Hec. 3, 4, 22; Plaut. Ps. 1, 5, 80: Si. Quid? hoc intellextin'? an nondum etiam ne hoc quidem? Da. Immo callide, Ter. And. 1, 2, 30: non igitur faciat, dixerit quis, quod utile sit, quod expediat? Immo intelligat nihil nec expedire nec utile esse, quod sit injustum, Cic. Off. 3, 17, 76: causa igitur non bona est? Immo optima, id. Att. 9, 7, 4; cf.: quem hominem? levem? immo gravissimum. Mobilem? immo constantissimum. Familiarem? immo alienissimum, id. Rosc. Com. 16, 49; id. Att. 10, 12, 4: cum ille dixisset, se vero non exspectare; Immo, inquit, rogo exspectes, Quint. 9, 3, 68: quid tu? Nullane habes vitia? Immo alia. Et fortasse minora? Hor. S. 1, 3, 20; Plin. Pan. 36, 3.—So in retorting a question: Me. Quid apud hasce aedes negotii est tibi? So. Immo quid tibi'st? Plaut. Am. 1, 1, 194; id. Bacch. 2, 2, 29: Ph. An amabo meretrix illa est, quae illam sustulit? La. Immo meretrix fuit; sed ut sit, de ea re eloquar, id. Cist. 2, 3, 22; cf. id. Most. 3, 2, 41: Si. Paucis te volo. So. Dictum puta: Nempe ut curentur recte haec. Si. Immo aliud, Ter. And. 1, 1, 2.—
2 Strengthened by edepol, hercle, ecastor, vero, potius, etc.: Ol. Ecquid amas nunc me? St. Immo edepol me quam te minus, Plaut. Cas. 2, 8, 19; id. Capt. 2, 1, 16: St. Quod bonum atque fortunatum mihi sit. Ol. Ita vero et mihi. Ch. Non. Ol. Immo hercle. Ch. Immo mihi hercle, id. Cas. 2, 6, 51; Ter. Ad. 5, 8, 5: Pa. Mala es. Ph. Immo ecastor, Plaut. Mil. 2, 5, 33: Pa. Nescis, Parmeno, Quantum hodie profueris mihi, etc. ... Par. Immo vero scio, neque hoc imprudens feci, Ter. Hec. 5, 4, 37: quid? si tyrannidem occupare, si patriam prodere conabitur pater: silebitne filius? Immo vero obsecrabit patrem, ne id faciat, Cic. Off. 3, 23, 90; id. Q. Fr. 1, 3, 1: Tr. Sub dio coli absque sole perpetuum diem. Si. Immo edepol vero, cum, etc., Plaut. Most. 3, 2, 79: Tr. Ecquid placent? Th. Ecquid placeant me rogas? immo hercle vero perplacent, id. ib. 4, 1, 4: senatus haec intelligit, consul videt: hic tamen vivit. Vivit? immo vero etiam in senatum venit, Cic. Cat. 1, 1, 2; id. Att. 12, 43, 1: De. Juben' hanc hinc abscedere? Ph. Immo intus potius, Plaut. As. 5, 2, 89: immo hercle abiero potius, id. Bacch. 2, 2, 33: sed vos nihilne attulistis inde auri domum? Immo etiam, id. ib. 2, 3, 82: immo etiam, id. Mil. 4, 2, 23; Ter. And. 4, 1, 46: immo vero etiam, v. above: immo est quoque, Plaut. Bacch. 4, 8, 51: an infirmissimi omnium tamquam, quos nuper subjecit, Dolopes? Immo contra ea, etc., Liv. 41, 24, 8: immo contra, Dig. 33, 7, 5; 38, 2, 51; 41, 3, 49.—
B In partic.
1 As an expression of dislike or surprise (ante-class.): Ch. Verum vis dicam? Da. Immo etiam Narrationis incipit mihi initium, no indeed! now he is going to begin a long story, Ter. And. 4, 2, 25: idne est verum? immo id est genus hominum pessimum, id. ib. 4, 1, 5: Pe. Euge, euge, lepide: laudo commentum tuum. Pa. Ut, si illanc concriminatus sit advorsum Militem, etc. ... Pe. Immo optume, no! capital! Plaut. Mil. 2, 2, 86.—
2 Immo si scias or immo si audias, if you only knew, had only heard, intimating that such is not the case (ante-class.): immo si scias, Plaut. Curc. 2, 3, 42: St. Scelestissimum Me esse credo. Pa. Immo si scias dicta, quae dixit hodie, id. Cas. 3, 5, 35; Ter. Eun. 2, 3, 64: Ly. Bene hercle factum et gaudeo. De. Immo si scias, Plaut. Merc. 2, 2, 27; so ellipt., id. Ps. 2, 4, 59; Ter. Heaut. 3, 3, 38: immo si audias Meas pugnas, fugias demissis manibus domum, Plaut. Ep. 3, 4, 15.—
II Transf. (perh. not before the Aug. period), for vel potius, in the middle of a sentence, to correct or add emphasis to what has been said, nay rather; nay, I should rather say: immo ita sit, nay, Ov. M. 7, 512: simulacra deum, deos immo ipsos convulsos ex sedibus suis ablatos esse, Liv. 48, 43, 6: ipse aliquid, immo multa quotidie dicat, Quint. 2, 2, 8; 6, 2, 10; Plin. Pan. 85, 5: qui pauculis diebus gestum consulatum, immo non gestum abiciebant per edictum, id. ib. 65, 3: nihil causae est, cur non illam vocis modulationem fidibus ac tibiis, immo hercle, cymbalis adjuvemus, Quint. 11, 2, 59; Curt. 4, 1: immo vero, Plin. 34, 1, 1, § 1.—In forming a climax: quanta verborum nobis paupertas, immo egestas sit, Sen. Ep. 58: Agrippinam nihilo tractabiliorem, immo in dies amentiorem, Suet. Aug. 65; Plin. Pan. 23, 2.!*? Rarely after a word in the clause (first in Livy): nihil immo, Liv. 35, 49, 13: non immo, Quint. 11, 1, 50; cf.: non habet immo suum, Mart. 6, 94, 4: vivit immo vigetque, Liv. 39, 40, 7: statueretur immo, Tac. A. 12, 6: frueretur immo his, id. ib. 11, 30: quaedam immo virtutes, id. ib. 15, 21: illos quin immo, id. Or. 6; cf.: ipsam quin immo curam, id. ib. 39: quin immo, Plin. Ep. 1, 8, 3; Quint. 1, 1, 31; 12, 11, 27; 7, 10, 8.

3. immo — Walde–Hofmann

immo (alat. auch immó in Vbdg. wie immó véro, Stolz-Schmalz* 16, Lindsay Early lat. v. 256f.) „nein, vielmehr“ (im Dialog eine Äußerung des anderen berichtigend); „doch (vielmehr)" (eine Frage berichtigend, z. B. Ter. Enn. 812 eredin? :: immó cert£; s. Schmalz* 669) (seit Plaut., rom. vereinzelt): nach Ernout-Meillet 455, Pedersen Muräilis Sprachláhmung 77 ff. — heth. imma „noch dazu; wirklich; aber; vielmehr“ (Cbd. … — [Walde–Hofmann, s.v. immo, p. 714]

In the wild

6 of 1,225 attestations shown.

Where it came from

  • de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Brill 2008) Treated in de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Brill 2008) s.v. immo (scan p. 314; entry #805).
  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. immo (scan p. 334; entry #5282).
  • Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch Treated in Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch s.v. immo (scan pp. 714-717; entry #1368). Root candidates: *inm-, *pak-, *paj-.

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.