immōbĭlis — Lewis & Short
immōbĭlis (inm-), e, adj.in-mobilis,
terra immobilis manens,Cic. Rep. 6, 18:
elephas tardum et paene immobile animal,Curt. 8, 14:
balaenae ad flexum,Plin. 9, 6, 5, § 13:
rigor,Quint. 9, 4, 101: immobilior scopulis, Ov. M. 13, 801.—
res,immovable property, real estate, Dig. 2, 8, 15; 41, 3, 23;
opp. res mobiles,Ulp. Fragm. 19, 6, 8.—
ardet inexcita Ausonia atque immobilis ante,Verg. A. 7, 623:
donec princeps immobilem se precibus et invidiae juxta ostendit,Tac. A. 16, 10:
adversum plausum ac lasciviam insultantis vulgi immobiles,id. H. 4, 2:
isti apathiae sectatores, qui videri se esse tranquillos et intrepidos et immobiles volunt,Gell. 19, 12, 10:
statua pro rostris cum hac inscriptione: PIETATIS IMMOBILIS ERGA PRINCIPEM,Suet. Vit. 3:
omnia, quae mensurā continentur, certa et immobilia congruere sibi debent,Front. Aquaed. 34.