impĕtro — Lewis & Short
impĕtro (inp-), āvi, ātum, 1 (archaic
I inf. pres. pass. impetrarier, Plaut. Rud. 3, 3, 40; inf. fut. act. impetrassere, id. Aul. 4, 7, 6; id. Cas. 2, 3, 53; id. Mil. 4, 3, 35; id. Stich. 1, 2, 23), v. a. in-patro, to accomplish, effect, bring to pass; to get, obtain, procure, esp. by exertion, request, entreaty (class.; cf.: obtineo, adipiscor, consequor).
I In gen., constr. with acc., ut, ne, the simple subj., or absol.
(a) With acc.:
quod volui, ut volo, impetravi per amicitiam et gratiam a Philocomasio,Plaut. Mil. 4, 5, 1:
istuc confido a fratre me impetrassere,id. Aul. 4, 7, 6:
a me istam exceptionem numquam impetrabunt,Cic. Ac. 2, 30, 97:
ei Dolabella rogatu meo civitatem a Caesare impetravit,id. Fam. 13, 36, 1:
decet abs te id impetrarier,Plaut. Rud. 3, 3, 40:
in omni re considerandum est et quid postules ab amico et quid patiare a te impetrari,Cic. Lael. 20, 76; cf. id. ib. 11, 38:
dum id impetrant,Plaut. Capt. 2, 1, 37; 1, 2, 17:
cum istuc, quod postulo, impetro cum gratia,Ter. And. 2, 5, 11; id. Ad. 3, 4, 44:
uti ea, quae vellent, impetrarent,Caes. B. G. 1, 31, 2:
(chorus) Impetrat et pacem et locupletem frugibus annum,Hor. Ep. 2, 1, 137:
restitutionem patris,Quint. 7, 1, 42; 11, 3, 4:
provinciam,id. 6, 3, 68: post impetratam studiis meis quietem, id. prooem. § 1:
impetrato Fortis Augusti reditu,Hor. C. 4, 2, 42.—
(b) With ut, ne, or the simple subj.: Cl. Quid, si ego impetro atque exoro a vilico, causa mea Ut eam illi permittat? St. Quid si ego ab armigero impetro, Eam illi permittat? atque hoc, credo, impetrassere, Plaut. Cas. 2, 3, 51 sq.:
impetrabis igitur a Caesare, ut, etc.,Cic. Att. 9, 2, A, 1; Q. Cic. Pet. Cons. 7, 26:
a Sequanis impetrat, ut per fines suos ire Helvetios patiantur,Caes. B. G. 1, 9 fin.:
verbisne istis, ut pugnent, te impetraturum credis,Liv. 2, 46, 6:
postremo impetravi, ut ne quid ei succenseat,Plaut. Bacch. 3, 6, 4:
suadeo, a te impetres, ne sis nugax,Petr. 52:
tandem impetravi abiret,Plaut. Trin. 2, 4, 190.— Pass. impers.: aegre ab iis impetratum est summa tribunorum plebis contentione, ut in senatu recitarentur (litterae);
ut vero ex litteris ad senatum referretur, impetrari non potuit,Caes. B. C. 1, 1, 1; Plin. 16, 32, 59, § 136.—In abl. of the part. perf.:
impetrato, ut manerent,Liv. 9, 30, 10; Vell. 2, 107, 2.—
(g) * With acc. and inf.:
Agrippina in oppidum Ubiorum veteranos coloniamque deduci impetrat,Tac. A. 12, 27.—
(d) Absol.:
incipere multo est quam impetrare facilius,Plaut. Poen. 5, 2, 14:
hilarus exit, impetravit,id. Mil. 4, 4, 62; id. As. 3, 3, 131: Ca. Jus hic orat. Ly. Impetrabit te advocato atque arbitro, id. Trin. 5, 2, 37:
quid attinet dicere, si contendisset, impetraturum non fuisse, cum, etc.?Cic. Lael. 11, 39:
si id ita fecisset ... si non impetraret, etc.,Caes. B. G. 1, 35, 4:
cum ab proximis impetrare non possent, ulteriores tentant,id. ib. 6, 2, 2:
simul, ut, si quid possent, de induciis fallendo impetrarent,id. ib. 4, 13, 5; id. B. C. 1, 22 fin.; cf.:
sperare, ab eo de sua ac militum salute impetrare posse,id. B. G. 5, 36, 3; Hirt. ap. Cic. Att. 15, 6, 2.—Esp.: impetras, you have your request, i. e. I will do as you desire, nolo ames. Pae. Facile impetras, Plaut. Pers. 2, 2, 63: adpropera! age, amabo! Mu. Impetras, abeo, id. Cas. 2, 2, 39; cf. id. Ep. 2, 2, 119; id. Cas. 2, 3, 17.—
II Esp.
A Like impetrio:
exstat annalium memoria, sacris quibusdam et precationibus vel cogi fulmina vel impetrari, etc.,Plin. 2, 53, 54, § 140.—
B In mal. part., to obtain, get possession of:
ut superior sis mihi quam quisquam qui impetrant,Plaut. Men. 1, 3, 10.