mărĭtĭmus — Lewis & Short
mărĭtĭmus (mărĭtŭmus), a, um, adj.mare,
fluctus movi maritumos,Plaut. Rud. prol. 69:
homines maritimi,seamen, mariners, Cic. Verr. 2, 5, 27, § 69; cf. absol.:
e barbaris ipsis nulli erant antea maritimi praeter Etruscos et Poenos,id. Rep. 2, 4, 9:
maritimus et navalis hostis,id. ib. 2, 3, 6:
loci maritimi, an remoti a mari,id. Part. Or. 10, 36:
urbes,on the seacoast, lying on the sea, id. Rep. 2, 3, 5; 2, 3, 6:
civitas,Caes. B. G. 2, 34:
portus,Plin. 6, 27, 31, § 139:
agri,Liv. 29, 28:
provincia,id. 37, 2:
ora,Cic. Tusc. 5, 14, 40; Caes. B. C. 3, 5:
cursus,a voyage, Cic. Planc. 40:
res,maritime affairs, Cic. Verr. 2, 5, 27, § 70:
naves,sea-going, Liv. 21, 63:
officium,Caes. B. C. 3, 5:
ecfugere a vita marituma,Plaut. Bacch. 2, 3, 108:
bellum,with the pirates, Sall. C. 39, 1:
portus, navibus ab maritima vi tutus,Liv. 37, 16:
sal,sea-salt, Varr. R. R. 1, 7, 8:
silvae,on the sea-coast, Cic. Rep. 2, 18, 33: nuptiae, i. e. those of Peleus with Thetis (opp. terrenae nuptiae, i. e. with Musa), id. ib.:
usurae,from maritime speculations, Dig. 22, 3, 6.—Subst.: mărĭtĭma, ōrum, n., maritime parts or places:
in maritimis sum,Cic. Fam. 2, 16, 2; so with gen.:
maritima Aetoliae vastare,Liv. 38, 7:
maritima Africae,Plin. 6, 34, 39, § 212:
Tarraconis,Flor. 4, 12, 5.—*
mores,Plaut. Cist. 2, 1, 11.