mendico — Lewis & Short
mendico, āvi, ātum, 1, v. n. and
quando histrionem cogis mendicarier,id. ib. prol. 13;
mendicum malim mendicando vincere,id. ib. 3, 4, 16.—Act.:
a me mendicas malum,Plaut. Am. 4, 2, 12:
aliquid mendicare,App. Mag. p. 287, 1.—Poet.:
ejectis mendicat silva Camenis,i.e. is full of beggars, Juv. 3, 16.—Part. in pass. sense:
mendicatus victa Karthagine panis,Juv. 10, 277.