ob-dūresco — Lewis & Short
ob-dūresco, rui, 3,
semen diuturnitate obdurescit,Varr. R. R. 3, 14, 5:
nervis divinis,Arn. 5, 18.—
ita miser cubando in lecto hic expectando obdurui,Plaut. Truc. 5, 24:
ad ista obduruimus,Cic. Att. 13, 2, 1:
usu obduruerat et percalluerat civitatis incredibilis patientia,id. Mil. 28, 76:
nisi obduruisset animus ad dolorem,id. Fam. 2, 16, 1:
contra fortunam,id. Tusc. 3, 28, 67; cf. id. Fin. 3, 11, 37:
consuetudine,id. Phil. 2, 42:
amicorum alii obduruerunt,id. Fam. 5, 15:
Gorgonis vultu,at the sight of, Prop. 3, 20, 13:
dociliora sunt ingenia, priusquam obduruerunt,Quint. 1, 12, 8.