2. ob-vĭam — Lewis & Short
ob-vĭam (also written separate, ob vĭam; cf. Corss. Ausspr. I. 495, 769), adv.
I Lit., in the way; hence, with verbs of motion (in a good or bad sense), towards, against, to meet: ob Trojam duxit exercitum pro ad, similiterque vadimonium obisse, id est ad vadimonium isse, et obviam ad viam, Paul. ex Fest. p. 147 Müll.: morti occumbant obviam, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 2, 62 (Ann. v. 176 Vahl.): nec quisquam tam audax fuat homo, qui obviam obsistat mihi,
as to put himself in my way, Plaut. Am. 3, 4, 2: cum in Cumanum mihi obviam venisti,
Cic. Fam. 2, 16, 3: prodire,
id. ib. 3, 7, 4; cf.: si quā ex parte obviam contra veniretur, an advance or attack should be made, Caes. B. G. 7, 28: alicui obviam advenire, C. Gracch. ap. Gell. 10, 3, 5: quem quaero, optime ecce obviam mihi est,
is coming to meet me, Plaut. Bacch. 4, 4, 16: fit obviam Clodio ante fundum ejus,
meets, Cic. Mil. 10, 29: obviam ire alicui,
to go to meet, id. Mur. 32, 67 et saep.: obviam procedere alicui,
to go to meet, id. Phil. 2, 32, 78: prodire alicui,
id. ib. 2, 24, 58: properare,
id. Fam. 14, 5, 2: proficisci,
Caes. B. G. 7, 12: exire,
id. B. C. 1, 18: progredi,
Liv. 7, 10: mittere,
to send to meet, Cic. Fam. 3, 7, 4: se offerre,
to go to meet, to meet, Ter. Ad. 3, 2, 24: effundi,
to pour out to meet, to go in great numbers to meet, Liv. 5, 23: de obviam itione ita faciam,
Cic. Att. 11, 16, 1; late Lat., also, in obviam: ecce exercitus in obviam illis,
Vulg. 1 Macc. 16, 5.—
II Trop., at hand, within reach: nec sycophantiis, nec fucis ullum mantellum obviam est,
Plaut. Capt. 3, 3, 6: in comitio estote obviam,
id. Poen. 3, 6, 12: tibi nulla aegritudo est animo obviam,
id. Stich. 4, 1, 16: amanti mihi tot obviam eveniunt morae,
present themselves, interpose, id. Cas. 3, 4, 28: ire periculis,
to meet courageously, to encounter them, Sall. J. 7, 4: cupiditati hominum obviam ire,
to resist, oppose, Cic. Verr. 2, 1, 4, § 106; so, ire superbiae nobilitatis,
Sall. J. 5, 1: ire sceleri,
id. ib. 22, 3: ire injuriae,
id. ib. 14, 25: ire irae,
Liv. 9, 14: ire fraudibus,
Tac. A. 6, 16: crimini,
Liv. 9, 26.—Also, in a good sense, to meet an evil, i. e. to remedy, prevent it: ni Caesar obviam isset, tribuendo pecunias pro modo detrimenti,
Tac. A. 4, 64: infecunditati terrarum,
id. ib. 4, 6: timori,
id. H. 4, 46: dedecori,
id. A. 13, 5.