1. Orcus — Lewis & Short
Orcus, i, m.kindr. with e(/rkos and the Lat. urgeo: Orcum quem dicimus, ait Verrius ab antiquis dictum uragum,
Fest. p. 202 Müll.—Hence, prop., that which impels, constrains, confines.
Minos sedet arbiter Orci,Prop. 4, 18, 27; Verg. A. 6, 273. —
Orcus recipere ad se hanc noluit,Plaut. Ps. 3, 2, 6:
bene vale, apud Orcum te videbo,id. As. 3, 3, 16:
ut Verres alter Orcus, venisse Ennam, etc.,Cic. Verr. 2, 4, 50, § 111:
pallidus,Verg. G. 1, 277.—
horriferis accibant vocibus Orcum,Lucr. 5, 996; Hor. Ep. 2, 2, 178:
Orcum morari,to hesitate to die, id. C. 3, 27, 50:
rapacis Orci fine destinatā,id. ib. 2, 18, 30: cum Orco rationem habere, to risk one's life, Varr. R. R. 1, 4:
janua haec Orci,Plaut. Bacch. 3, 1, 1.