ostentātĭo — Lewis & Short
ostentātĭo, ōnis, f.id..
cognomen Imperiosi ... ab ostentatione saevitiae ascitum,from an open display, Liv. 7, 4.—
vitanda etiam ingenii ostentationis suspicio,Cic. de Or. 2, 82, 333:
magnifica et gloriosa,id. Fl. 22, 52:
insolens,id. Par. 6, 1, 42:
et gloria,id. Rab. Post. 14, 38:
inanis et simulatio,id. Off. 2, 12, 43:
et venditatio,id. Lael. 23, 86:
sui,Caes. B. C. 1, 4.—In plur.: multorum annorum ostentationes meas nunc in discrimen esse adductas, that my many years' boastful promises (of an able administration) are now brought to the test, Cic. Att. 5, 13, 1.—
consul veritate, non ostentatione popularis,Cic. Agr. 1, 7, 23; cf.:
ut in fronte ostentatio sit, intus veritas occultetur,id. Fin. 2, 24, 77:
doloris,feigned pain, Sen. Ep. 99, 15:
(captivi) producti ostentationis causā,Caes. B. C. 3, 71 fin.:
qui latius ostentationis causā vagarentur,id. B. G. 7, 45.