quĕmadmŏdum — Lewis & Short
quĕmadmŏdum or quĕm ad mŏ-dum, adv.,
I in what manner, how (cf.: quomodo, quī).
I Interrog.: facere amicum tibi me potis es sempiternum. Sa. Quemadmodum? Plaut. Pers. 1, 1, 36:
si non reliquit: quemadmodum ab eo postea exegisti?Cic. Rosc. Com. 18, 55:
quem ad modum est adservatus?Cic. Verr. 2, 5, 27, § 68; Plin. Ep. 4, 18, 1; 7, 2, 1. —
II Rel.:
ego omnem rem scio, quemadmodum est,Plaut. Bacch. 3, 3, 69:
semper vigilavi, et providi, quemadmodum salvi esse possemus,Cic. Cat. 3, 1, 3; id. Rep. 1, 14, 22; Caes. B. G. 1, 36; 6, 43; 3, 16; Nep. Dion, 2, 4.—
B In partic.
1 Corresp. with sic, ita, etc., just as, as:
quemadmodum urbes magnas viculis praeferundas puto, sic, etc.,Cic. Rep. 1, 2, 3; cf.:
si, quemadmodum soles de ceteris rebus ... sic de amicitiā disputaris,id. Lael. 4, 16. — Corresp. with ita, Cic. Q. Fr. 2, 15, a, 4; Val. Max. 8, 1, 11; with item, Cic. Ac. 2, 34, 110; with eodem modo, id. Fin. 2, 26, 83;
with adaeque,Liv. 4, 43, 5.—
2 In introducing examples, as, as for instance:
quemadmodum C. Caesar inquit,Quint. 6, 3, 75; 2, 5, 20; 8, 6, 56;
9, 2, 36 al.: quemadmodum si,Dig. 8, 3, 20, § 1.