quŏtĭens-cumquĕ — Lewis & Short
quŏtĭens-cumquĕ, adv.,
quotienscumque dico, totiens mihi videor in judicium venire, etc.,Cic. Clu. 18, 51; id. Tusc. 3, 34, 84; id. Rosc. Com. 6, 18; Nep. Eum. 5, 7:
hoc facite quotienscumque bibetis,Vulg. 1 Cor. 11, 25.