rĕ-percŭtĭo — Lewis & Short
rĕ-percŭtĭo, cussi, cussum, 3, v. a.,
gemmae Clara repercusso reddebant lumina Phoebo,reflected, Ov. M. 2, 110:
lumen,Verg. A. 8, 23:
aes clipei,Ov. M. 4, 782:
illa repercussae imaginis umbra est,id. ib. 3, 434; cf. Plin. 33, 9, 45, § 128:
montis anfractu repercussae voces,re-echoing, resounding, Tac. A. 4, 51:
clamor,Curt. 3, 10, 2:
valles,Liv. 21, 33.—
(discus) repercussus,rebounding, Ov. M. 10, 184 Jahn N. cr.:
remigem cum e navi fluctus abjecisset, altero latere repercussum fluctus contrarius in navem retulit,hurled back, Val. Max. 1, 8, 11:
ita est aliquid quod hujus fontis excursum repercutiat,Plin. Ep. 4, 30, 8.—
aliena aut reprehendimus, aut refutamus, aut elevamus, aut repercutimus, aut eludimus,Quint. 6, 3, 23:
repercutiendi multa sunt genera,id. 6, 3, 78: orationes dicto, Plin. praef. § 31: fascinationes (despuendo), to avert (syn. aversari), id. 28, 4, 7, § 35.