Sardi — Lewis & Short
Sardi, ōrum, m.from *sardw/, Sardinia,
noted for their faithlessness,id. Scaur. 19, 42 sq.;
hence, prov.: Sardi venales, alius alio nequior,id. Fam. 7, 24, 2; Fest. p. 322 Müll.; Varr. Sat. Men. 78; Aur. Vict. Vir. Ill. 57, 2. —Hence,
Tigellius,of Sardinia, Hor. S. 1, 3, 3:
mel,id. A. P. 375 (Sardum mel pessimi saporis, Schol.):
triticum,Plin. 18, 7, 12, § 66:
creta,id. 35, 17, 57, § 196.—
regna,Ov. F. 4, 289:
mare,Plin. 3, 5, 10, § 75:
insula,i. e. Sardinia, Claud. B. Gild. 508:
herba,a poisonous plant, crowfoot, Nemes. Ecl. 4, 53; Ser. Samm. 23, 431.—
Sardonia herba,Sol. 4; Verg. E. 7, 41:
terra,Sil. 12, 343.—
triumphus,upon the subjection of Sardinia, Nep. Cato, 1 fin.:
quaestura,Spart. Sever. 2.