sēmĭno — Lewis & Short
sēmĭno, āvi, ātum, 1, v. a.semen,
adoreum, triticum, hordeum, etc.,Col. 2, 8, 1; 2, 8, 3; 2, 9, 15;
2, 9, 16: agrum,id. 2, 4 fin.—
alter decumo post mense nascetur puer quam seminatus est,Plaut. Am. 1, 2, 20:
armenta,Col. 6, 24, 1; 6, 24, 3; 6, 37, 4 sq.—*
viscum quod non sua seminat arbos,Verg. A. 6, 206.—
cultum dei per terram,to plant, propagate, disseminate, Lact. 4, 10, 3; 1, 22, 26; 4, 25, 2.